Welkom op vismaten

Karpervissen heeft voor mij te maken met het pure jachtinstinct dat ieder van ons bezit. Het jagen op een dier dat wild in de natuur leeft, die zijn immense kracht inzet met de intentie om aan jouw hinderlaag te ontsnappen, je te verslaan en zich niet te laten vangen.

Een schitterend organisme dat misschien al veel ouder is dan het jouwe, dat heeft moeten vechten in ieder jaar van zijn leven. De schitterende kleurschakeringen van lijf en vinnen, vinnen die vaak groter zijn dan je handen. De daarbij geldende gouden regel; hoe groter het gewicht van de vis, hoe meer jij in het nadeel bent.

Het zoeken en uitpeilen van de stek. De voercampagnes en de uiteindelijk jacht.

Het uit het niets krommen van je hengeltop gevolgd door het afgaan van je verklikker. Het massieve antwoord op de eerste aanslag, de kolk, de kromme hengel, het snaargeluid van de lijn en het spinnen van de molen.

De tinteling in je buik als je de karper voor de eerste keer aan de oppervlakte ziet. Het vuur en de krachtsexplosies die volgen, bereidt om te vechten op leven en dood, zoekend naar de dichtstbijzijnde obstakels.

De spanning en wanhoop die zich van je meester maken als de vis aan de winnende hand blijkt te zijn. De teleurstelling van de vastlopers en losschieters. De triomf en het ontladen van de spanning als de karper eindelijk uitgeput op zijn zij gaat liggen.

Het gevoel van respect en vreugde wanneer de karper zich gewonnen geeft en langzaam in het schepnet glijdt.

En het afscheid, van het levende wezen die je even van het water hebt mogen lenen. Respectvol laat je de onthaakmat zakken, waarna hij of zij zich weer langzaam in beweging zet, het laatste silhouet, de laatste staartslag……….

Soms even op het bankje of stretcher zittend of nog door de knieën aan het water geniet ik van het moment, soms diep ontroert en met het besef ik dat we even stil zijn blijven staan om elkaar te ontmoeten, te delen. In de dagelijkse gekte is dit een waardevol moment, maar voorbijgaand, als een kort intermezzo, en zeker de moeite waard geweest.  

Dat intense gevoel, daarom vis ik.